Inicio » Gastronomía » CALDEIRADA DE RAIA Á RIANXEIRA

CALDEIRADA DE RAIA Á RIANXEIRA

Outubro 2011
L M M X V S D
« Set   Nov »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Introduce o teu enderezo de correo electrónico para subscribirte a este blogue e recibir notificacións dos novos artigos.

Únete aos outros 37 segidores

 

Raia á moda rianxeira

Raia á moda rianxeira

As Festas do Carme de Leiro celébranse no segundo fin de semana de outubro. A traslación de data débese, segundo a veciñanza, a que os mariñeiros esperaban a que acabase a campaña da sardiña para teren cartos e afrontaren unha festa rumbosa.

Eu fundamentalmente celébroa na mesa, pois non teño outros lazos nin recordos que me unan a ela. Son unha transplantada que chantou aquí as raíces, mais os meus apegos coa terra e coa memoria están noutro lado.

E nada mellor para unha celebración da Patroa do Mar que un prato de peixe. Este ano foi unha caldeirada de raia á moda rianxeira. O proceso comeza por ir mercar a raia a unha peixería onde lle gardan o fígado e pedir unha aleta. Ás veces é moi solicitado, pero soe dar para todos os que a queren.

Saberán as persoas que lean isto que a raia non é doada de limpar e que, de non poder esfolala por ambos lados, un dos mellores remedios para lle quitar a mucosa que a recobre é botala, media hora cando menos, en auga cunhas culleradas de vinagre que a calla e fai que sexa doada de eliminar.

O prato empeza a elaborarse como é habitual: auga, allo, cebola, patacas, raia, loureiro e sal, coidando o momento de introdución de cada elemento no conxunto. Cando todo está cocido, escórrese.

Bótase na tixela un bo aceite de oliva virxe e dóuranse dúas salugas de allo en láminas. Cando toma color, retírase e déixase enfriar algo. Daquela introdúcese o anaco de fígado partido, esmágase co garfo e vólvese ao lume ata que se fai unha especie de escuma e el vai quedando reducido a un pequeno granulado marrón. Sácase do lume e engádese o pemento doce cun chisco de picante ao gusto e unha cullerada de vinagre. Bótaselle por riba ao guiso e listo xa para a mesa.

Nosa Señora do Carme ben mereceu ela tamén esta ledicia.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: