Inicio » Artigos » QUE FACER CUNHA CESTA DE LEPISTA NUDA

QUE FACER CUNHA CESTA DE LEPISTA NUDA

Decembro 2011
L M M X V S D
« Nov   Xan »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Introduce o teu enderezo de correo electrónico para subscribirte a este blogue e recibir notificacións dos novos artigos.

Únete aos outros 37 segidores

Chulas doces con lepista nuda

Chulas doces con lepista nuda

Cando se sae aos cogomelos vaise coa ansia de atopalos e a incertidume, non só de se aparecerán, senón de cales van ser. Porque non todos saben igual nin son intercabiables para as receitas, agás os boletus, que serven para todo.

Onte atopei unha cesta de “Lepista nuda” sen que a teña visto antes por territorio arousán máis que de xeito casual. Recollidas, axiña houbo que buscarlles proveito culinario, pois non é cousa de se dedicar só a contemplar a súa beleza azul.

Como tira a doce, un dos usos sería a marmelada. Neste momento xa están a amolecer co azúcar e un anaco de paraza de canela do Brasil para as cociñas mañá.

Pero non quixer pasar o día sen catalas e tirei dunha vella receita de chulas, que a vou complementado con produtos de temporada, maiormente mazás e boletus ou fariña de cogomelo, estas últimas modalidades non doces.

A masa básica destas chulas (para dúas persoas con larganza) leva:

-Un ovo

-Leite

-Unha culleradiña de levedura en póo.

-Unha pizca de sal

-Aceite suave para as fritir

Bátese o ovo, engádese algo de leite, o sal e a levedura. Mestúrase e vaise botando leite e fariña ata ter unha cunca das de almorzar de masa no punto en que se solta doadamente da culler pero non o fai correndo. Déixase repousar, unha hora cando menos.

Para as de hoxe, pasei unha lepista grande picadiña nun pouco aceite pola tixela ata que este quedou de novo ben transparente. E púxeno a enfriar mentres a masa repousaba.

Ao ilas fritar, vólcase a fritura na masa e dáselle unhas voltas ata que o conxunto quede ben mesturado.

Lepista nuda ou pé azul

Lepista nuda ou pé azul

Quéntase o aceite a temperatura alta e bótase a culleradas deixando espazo para que elas mesmas podan voltearse. Vaise graduando a temperatura para que non se queimen nin quedan crúas e, cando teñen cor amarronada, sácanse para un recipiente fondo cuberto con papel de cociña para que chupe o exceso de graxa. Cando se acaban as tandas, tírase finalmente polo papel e bótaselles azúcar normal ou glass por encima.

Confeso que estaban divinas.

Advertisements

2 Comentarios

  1. adriana di:

    Qué buena pinta!!!! 🙂

  2. Helena Villar Janeiro di:

    Estaban deliciosas. E agora mesmo a casa ole á marmelada que estou facendo coas outras. Un aroma tan singular que xa me tarde que acabe e enfríe para lle meter o dente. Bicos.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: