Inicio » Artigos » UN QUEIXO XACOBEO

UN QUEIXO XACOBEO

Abril 2012
L M M X V S D
« Mar   Mai »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Introduce o teu enderezo de correo electrónico para subscribirte a este blogue e recibir notificacións dos novos artigos.

Únete aos outros 37 segidores

Entre os queixos galegos hai un moi especial pola textura, presentación, sabor e forma. É o queixo do Cebreiro, que estivo a piques de desaparecer na década dos pasados oitenta. Pero en 1990 apareceu a queixería Castelo e en  1991 obtivo a Denominación de Produto Galego de Calidade. Despois sumáronse outras dúas queixerías, Castro e Xan Busto. Todas fabrican un produto sen aditivos nin conservantes, con garantías hixiénico-sanitarias e as características tradicionais do traballo artesán ben feito. Só se elaboran cen quilos diarios.

 

Salvouno do olvido o costume das mulleres que continuaron callando leite de vaca con “presoira” –callo natural de estómago de cabrito-, xuntando varias calladas e elaborando co conxunto un produto que presentaban cinguido por unha tira de percal ou pano branco da que sobresaía un reborde da masa superior lixeiramente aconcado no centro. A peza tiña –e ten- a forma do gorro dos cociñeiros, iso que elas non o utilizaban nos fogóns como fan hoxe grandes creadores gastronómicos de noso. A variante máis escasa, e a meu ver máis sabedora, aínda a producen nalgunhas casas da zona, incluída Cancelada, cocendo o leite. Esta variedade ten e o granulado máis fino e menos acidez, e resulta excelente para untar tostas.

 

O queixo do Cebreiro chamaba antigamente a atención dos peregrinos que entraban a Galicia por este territorio. Eles participaron na difusión e sona deste produto. No Cebreiro era todo singular: as construcións, a hospitalidade da xente, a lenda do Miragre… E tamén os seus manxares, entre os que destacaban estes queixos. As súas chufas chegaron a oídos dos Reis (como confirman documentos dos arquivos de Madrid e Simancas), que pediron que se lles enviara regularmente o xa tan famoso lácteo. Cara o ano 1762 era o máis caro de España, pois pagábase a libra a doce reais e doce marabedís. Era tamén o cuarto máis caro de Europa. Só tiña diante o Brie, o Marolles e o Neufchatel. ¡Un humilde queixo do Cebreiro!

Na recente participación dun concurso culinario vin que era o queixo máis utilizado na preparación de salsas para carne. Non hai gurmet que non o procure nalgún prato. Porque o queixo do Cebreiro, grazas ao esforzo do Consello Regulador, ao leite e ao bo facer dos produtores montañeses, está a escalar pasos de novo no camiño da popularidade. E abofé que o merece.

 

QUEIXO DO CEBREIRO (LEITE COCIDO) CON FEIXÓS AO FONDO

QUEIXO DO CEBREIRO (LEITE COCIDO) CON FEIXÓS AO FONDO

 

Advertisements

4 Comentarios

  1. Ali, ainda parece moito mais rico, e amin pareceme que asi é.

  2. ADRIANA di:

    Una reseña impecable sobre esta delicia, habrá que remediar esta tentación que se me ha quedado. Unha aperta Helena!! 🙂

  3. Cando consiga un destas características, chámote e dámoslle unha volta.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: