Inicio » Artigos » ENTREGA DUNHA FILLA DA FIGUEIRA AO XARDÍN BOTÁNICO DE PADRÓN. RECORDO-HOMENAXE A D. AVELINO POUSA ANTELO.

ENTREGA DUNHA FILLA DA FIGUEIRA AO XARDÍN BOTÁNICO DE PADRÓN. RECORDO-HOMENAXE A D. AVELINO POUSA ANTELO.

Agosto 2012
L M M X V S D
« Xul   Set »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Introduce o teu enderezo de correo electrónico para subscribirte a este blogue e recibir notificacións dos novos artigos.

Únete aos outros 37 segidores

Sr. Alcalde,

Sr. Conservador do Xardín Botánico,

Moi estimado Avelino Pousa,

Profesorado e alumnados dos centros de Padrón

Amigas e amigos:

É para min unha honra facerlle entrega ao Concello de Padrón, en nome da Fundación Rosalía de Castro, dunha neta da figueira que lle foi contemporánea na horta da hoxe Casa-Museo, e que, desde agora, medrará neste espazo público e emblemático aportándolle o engado do espírito rosaliano.  Rosalía, a cantora por excelencia da natureza galega e coloxista “avant la lettre”, referiuse moitas veces ás figueiras, o que é signo do amor que lles profesaba.  A figueira con frecuencia aparece en Cantares Gallegos. Vaian como exemplo tres poemas. No que inicia o libro, é creadora do escenario que incita o canto louvador de Galicia que se lle pide á rapaza:

…Cantaban os grilos,

os galos cantaban,

o vento antre as follas

ruxindo pasaba.

 

  Campaban os prados,

manaban as fontes

entre herbas e viñas,

figueiras e robres.

No número trece, reaparece a figueira para concretar físicamente a saudade da terra que sente o emigrante obrigado a abandonala:

Adiós, ríos; adiós, fontes;

adiós, regatos pequenos;

adiós, vista dos meus ollos:

non sei cándo nos veremos.

 

    Miña terra, miña terra,

terra donde me eu criei,

hortiña que quero tanto,

figueiriñas que prantei,…

Xa no número trinta, a figueira destaca de xeito lúdico a capacidade que ten a árbore farturenta para, na súa sazón, lle pór remedio a unha fame xeralizada daquela entre os máis humildes:

Rica figueira,

que Dios te bendiga,

que hasme, abofé,

de fartar a barriga.

En Follas novas e no inicio do poema TERRA A NOSA, a figueira representa a comuñón cos antergos na fala propia que, gracias ao atractivo da da súa frondosidade, permite que aconteza a carón do propio lar:

Baixo a prácida sombra dos castaños

         do noso bon país;

baixo aquelas frondosas carballeiras

         que fan dose o vivir;

cabe a figueira da paterna casa,

         que anos conta sin fin,

¡que contos pracenteiros, que amorosas

         falas se din alí!

A Fundación Rosalía de Castro fai entrega, xa que logo, de parte dunha prenda amada da cantora. Con ela queremos simbolizar o desexo da poeta de continuarmos no tempo e a fraternidade que debe existir entre esta as dúas institucións para poñer todo o seu empeño en que a memoria de Rosalía de Castro sexa transmitida, tamén por medio das cousas máis visibles, ás xeracións que nos sucedan.

 6 DE XUÑO DE 2006

NB/ Esta figueira, e outras irmás, foran conseguidas pola paciencia e dedicación de Avelino Pousa Antelo enraizando pugas de figueira da Horta da Paz para evitar que se perdera esta xoia sen sucesión.

FICARIA

FICARIA

Advertisements

2 Comentarios

  1. Xosé Lois di:

    Fermosa homenaxe: Parabéns Helena!!

  2. Graciñas, amigo. É bonito reler un texto que ten seis anos e recordar aos amigos que o propiciaron.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: