Inicio » Artigos » UN IVE QUE NON CESA

UN IVE QUE NON CESA

Setembro 2012
L M M X V S D
« Ago   Out »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Introduce o teu enderezo de correo electrónico para subscribirte a este blogue e recibir notificacións dos novos artigos.

Únete aos outros 37 segidores

En impreso solicitado por unha asociación galega que aspira a premio á conservación cultural europea indicase, en castelán, que se cubra en inglés ou francés porque non será lido noutra lingua. A responsable da lectura queda aleuta preguntándose quen manda logo na Europa outravolta raptada. O uso das linguas está ligado ao mando e o mando está na Alemania que receita a subida dun IVE que non cesa. Por iso a desorienta a escolleita dos idiomas. Pero Europa anda algo rara e así hai que aceptala.

Simultaneamente, andou unha peregrinatio laica de automóbiles a centros comerciais e gasolineiras para aprovisionarse co IVE calculado pola vella. Onte, nunha casa onde hai criaturiña recente, mostráronme o cuarto de invitados atestado de cueiros. Seica botaron contas e aforraron moito. E quen sabe se non haberá por aí naves industriais almacenando cueiros e similares por un precio inferior á subida do imposto. A medida, que é tan inxusta para os máis pobres como todos os impostos indirectos, resulta unha disuasoria para o aumento da natalidade que tanto precisamos. Da mesma maneira, sae tamén oneroso deixar este mundo pola carestía da sanidade privada –a pública está en regresión- e a do enterro, feito polo que as familias procurarán que non haxa nin nacementos nin decesos, empeñándose a fondo no labor. O noso estancamento demográfico mostrará, a partir de agora, unha pirámide levitando.

A aplicación da suba –antes moi rexeitadada por capitostes e capitostas do partido gobernante- aos diferentes produtos e servizos tamén é rara. Como se se adxudicase por  procedemento aleatorio, porque non parece que sequera siga a orde alfabética. Igualar o IVE dos servicios fúnebres ao dos espectáculos parecería unha irreverencia a primeira vista. Mais tomando repouso e pensando en Galicia, se cadra non vai tan descamiñado. Porque os enterros galegos teñen –e tiñan no pasado sobre todo- moito de celebración e non só relixiosa. Desde as ancentrais comidas funerarias compartidas, das que aínda eu teño participado sendo mociña, ata o encontro por excelencia dos parroquianos rurais que podían quedar xogando a partida na taberna ata 48 horas antes de volveren para a casa, é certo que os enterros sempre foron encontros especiais, incluso para comerciantes que facían negocios entre o canto do Dies Irae.

CEMITERIO DE ADINA

CEMITERIO DE ADINA

 

 

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: